4 vragen over verstrekken bankgegevens Europeanen

Door Leendert Kloot op 07/07/2010

Er ligt een akkoord tussen Europa en de VS over inzicht in Europese bankgegevens. Dat verliep niet zonder slag of stoot. Het Europees parlement trapte lang op de rem. Vier vragen over het akkoord.

Wat moeten die Amerikanen met Europese bankgegevens?

Dat is onderdeel van de internationale strijd tegen het terrorisme. In het Midden-Oosten worden terroristen opgeleid om aanslagen te plegen in de westerse wereld. Dergelijke activiteiten moeten gefinancierd worden. Onderzoek toont aan dat geldstromen vanuit de VS en Europa naar boevenstaten gaan. De Amerikanen willen inzicht in Europese bankgegevens om mogelijke terrorisme op te sporen en te bestrijden.

Het Europees parlement was eerder tegen het verstrekken van de gegevens, waarom ligt er nu toch een akkoord?

Dat klopt, het Europees parlement moest niets hebben van die Amerikanen en verwierp het voorstel. De vrees was dat de VS ongelimiteerd kon neuzen in de bankgegevens van Europese onderdanen. En dat zij zelfs aan de haal konden gaan met de gegevens, zonder enige controle. Met name ex-VVD-europarlementariër Janine Hennis (inmiddels Tweede Kamer) liet zich fel uit over het verstrekken van de gegevens.

Maar?

De voorwaarden zijn aangepast. Zo vindt de controle niet in de VS plaats, maar op Europees grondgebied. Controleurs zitten er met hun neus bovenop om na te gaan of de Amerikanen de gegevens echt gebruiken om terrorisme op te sporen. Ook kunnen de Amerikanen de opgevraagde bankgegevens niet zelf oneindig lang bewaren.

Is mijn privacy echt voldoende gewaarborgd? Ik vertrouw die Amerikanen niet.

De discussie kun je in breder perspectief plaatsen: wat weegt zwaarder, privacy of veiligheid? Terroristen zijn tot gruweldaden in staat, dat is inmiddels algemeen bekend. Door mensen beter in de gaten te houden en door gebruik van geavanceerder opsporingsmethoden kunnen we mogelijk aanslagen voorkomen. Daarvoor moet je wel door een bodyscanner op Schiphol, heeft de overheid onze vingeradrukken en wordt zelfs bijgehouden waar we in het openbaar vervoer reizen.

Soms gaat de overheid veel te ver - zoals het plaatsen van kastjes in auto's - maar zelfs de grootste voorvechter van privacy moet erkennen dat het onvermijdbaar is om een deel van de privacy op te geven ten behoeve van de nationale veiligheid, of in dit geval de wereldwijde veiligheid.